امروز

چهارشنبه, ۴ اردیبهشت , ۱۳۹۸

  ساعت

۱۳:۳۶ بعد از ظهر

سایز متن   /

رشد و تحول کودک : قصدمندی و ارتباط دوطرفه

 

رشد به تغییرات ذهنی، جسمی و روانی گفته می‌شود که از لحظه تشکیل جنین تا مرگ ادامه دارد. رشد و تحول حرکتی مستمر و پیوسته با ماهیتی پیچیده و چند جهتی و دارای مراحل مختلف است. ساختار وجودی انسان درگذر از این مراحل شکل می‌گیرد و در ابعاد زیستی، شناختی، عاطفی و اجتماعی تکامل می‌یابد.

دکتر استنلی گرین‌اسپن، یکی از شناخته‌شده‌ترین افرادی است که درزمینهٔ مراحل رشد کودک مطالعه و پژوهش نموده است. در ادامه با مراحل رشد و تحول کودک از دیدگاه او در مرحله قصدمندی و ارتباط دوطرفه آشنا می‌شویم.

 

 

مرحله سوم: قصدمندی و ارتباط دوطرفه

 

کودکان از حدود ماه ششم، هیجانات خود را به ایما و اشاراتی برای ارتباط تبدیل می­ کنند. در راستای چنین هدفی، مراقبان باید ایما و اشارات کودکان را بفهمند و به آن پاسخ دهند. همچنین کودکان را برای درک و پاسخ به ایما و اشارات خود به چالش بکشند.

از طریق این تبادلات، کودکان در علامت­ دهی هیجانی متقابل یا ارتباط دوطرفه درگیر می­ شوند. برای مثال کودک به مادرش لبخند می‌زند و متعاقباً لبخند دریافت می‌کند، پس دوباره می­خندد. این همان چیزی است که به آن چرخه تعامل گفته می‌شود. لبخند کودک هدفمند می‌شود: او می‌خندد تا در عوض لبخندی دریافت کند. بیانات چهره‌ای، کلامی­ سازی و ژست‌های متفاوت، بخشی از این علامت‌دهی می‌شوند.

کودکی که بر این مهارت اساسی تسلط یافته است یا دارد توانایی آن را کسب می­ کند، می‌تواند بدون کلمات ارتباط برقرار کند و به طریق ه­ای ابتدایی آنچه می­خواهد را به والدینش بفهماند. کودکی که می­تواند نیازهایش را نشان بدهد در مقایسه با کودکی که توانایی کمتری در این زمینه دارد، به‌ندرت نیاز دارد ناکامی‌اش را از طریق فریاد زدن، جیغ زدن و گریه کردن نشان می­دهد.

پرخاشگری و تکانشگری پراکنده- مثلاً بجای اشاره کردن به اسباب­ بازی آن را می­ قاپد- راه­ هایی هستند که از طریق آن‌ها کودک تلاش می­ کند تا به نیازهای خود بدون پی بردن به آن‌ها دست یابد.

در همین مرحله از ارتباط اشتراکی، منطق و حس واقعیت شروع به شکل­ گیری می­ کند. تا هشت‌ماهگی، کودکی که به‌طور طبیعی رشد کرده است، می­تواند در تعامل­ های علی و منطقی زیادی مشارکت کند. کودکان به‌تدریج از این آموزه ­های جدید برای ادراک جهان فضایی و سپس برنامه‌ریزی فعالیت­ ها، استفاده می‌کنند.

چشمان کودک جغجغه‌­ای را که روی زمین افتاده­ است، دنبال می‌کند یا به دست پدر که جغجغه را پنهان کرده است نگاه می­کند و آن را لمس می­کند. این حس علیت، آغاز حس واقعیت است که مبتنی بر متمایز کردن اعمال دیگران از اعمال خودمان است: یک «من» وجود دارد که کاری را برای یک «غیر من» انجام می­دهد.

«هشیاری» (Consciousness) نیز در این مرحله در حالی شکل‌گیری است به­ گونه ­ای که کودکان اراده و ادراک هدف را تجربه می‌کنند. دانیل استرن این مرحله را شکل‌گیری «خود ذهنی» نوزاد می‌نامد، یعنی زمانی که تمایز بین ذهنیت خود و دیگری شروع به رشد می‌کند.

 

در ادامه مطالعه نمایید

حل مسئله اجتماعی شدن، تنظیم خلق، شکل‌گیری درک خود

 

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

یادداشت ها با نام نویسنده

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی