امروز

پنج شنبه, ۲۷ تیر , ۱۳۹۸

  ساعت

۲۳:۳۳ بعد از ظهر

سایز متن   /

 

خودکم‌بینی زمینه خود سرزنشگری

 

خود سرزنشگری ناشی از هیجان خودکم‌بینی است. که بسیاری از ما ناامیدانه و به شدت برای رهایی از آن تلاش می‌کنیم، شرم نامیده می‌شود؛ هیجانی که به این باور بنیادی گره خورده است که ما به اندازه‌ی کافی خوب نیستیم؛ ناقص، بی‌کفایت و بی‌ارزش هستیم و کسی ما را نمی‌خواهد. همه ما علاوه بر اینکه هر لحظه آماده حمله برای قضاوت های دیگران  هستیم، خودمان را هم از انتقادهای شدید بی نصیب نمی گذاریم.

ادامه‌ی زندگی با وجود گرفتار شدن به این خودتردیدی‌های فرساینده، واقعا” غیرقابل تحمل است. بنابراین، خواه فقط کمی از خودمان شرمگین باشیم، خواه شرم ما آنقدر بر شخصیت‌مان غالب شده باشد که به عنوان یک فرد دارای « هویت مبتنی بر شرم » توصیف شویم، دفاع‌های بسیار نیرومندی را برای محافظت کردن از خودمان به کار خواهیم گرفت.

به عقیده‎ی فروید، تقریبا” همه‌ی مکانیزم‌های دفاعی برای مخفی کردنِ (از خودمان یا دیگران) حس منفی و تحریف شده از خود، طراحی شده‌اند. دو مکانیزم دفاعی که من در این مطلب بر آن‌ها تمرکز کرده‌ام، کاملا” مخالف هم عمل می‌کنند و در عین حال می‌توان آن‌ها را مکمل‌هایی عالی برای یکدیگر در نظر گرفت:

 

  • ایمن بودن در برابر دیگران از طریق حمله کردن به خود
  • ایمن بودن در برابر دیگران از طریق حمله کردن به آن‌ها 

 

 

آشنایی با منتقد درونی و بیرونی

 

در درون ما یک منتقد درونی یعنی صدایی سرزنش‌گر وجود دارد که دائما” بیدار است و ما را به خاطر نقص‌هایمان (چه واقعی باشند چه تصوری) سرزنش می‌کند. علاوه بر منتقد درونی، ما یک منتقد بیرونی هم داریم که معمولا” حس انتقادگری یا خشم نسبت به دیگران را در ما فرامی‌خواند تا بتوانیم خشم خود را به آن‌هایی که در حقیقت منشأ و مسئول رنج هیجانی کنونی ما هستند، ابراز نمایم . اگرچه همه‌ی این موارد در کل ناهشیار هستند، در این سناریو ما به دنبال راه‌هایی می‌گردیم که عیب و نقص‌های دیگران را بیابیم و به نظر می‌رسد این عمل مطابق با همان رفتاری است که مراقبان اصلی‌مان با ما داشته‌اند.

بنابراین، دیگران را طی یک تلاش مداوم برای بالا بردن خودمان، بدنام می‌کنیم. در غیر این صورت، حس مبهمی به ما خواهد گفت که بیشتر و بیشتر در آن سیاه چال خودتخریب‌گری که منتقد درونی‌ اشتباها” برایمان حفر کرده است، فرو خواهیم رفت.

 

خودگویی های سرزنشگر

 

آیا تا بحال تجربه داشتید که به چیزهایی که به خودتان می گویید توجه کنید؟ مثلا وقتی که خودتان را آیینه نگاه می کنید، یا وقتی که خودتان را وزن می کنید؟ یا زمانی که کاری طبق برنامه و انتظار خودتان پیش نمی رود و خراب می کنید یا اشتباهی مرتکب می شوید و ده ها تجربه دیگر.

چه قدر از این خودگویی ها بار سرزنشی داره؟ اگر کمی با دقت بیشتری کنکاش و وارسی نمایید متوجه خواهید شد چه شخصی مورد خطاب شماست؟ آیا این رفتار خود سرزنش گری برایتان آشناست؟ آیا از خود سوال نمودید رفتار چه شخص یا اشخاصی را ناآگاهانه با خودتون تکرار می کنید؟ همه ما شکایت های فراوانی داریم از اینکه اطرافیانمان بسیار از ما انتقاد می کنند ولی حواسمان نیست که خودمان نیر حرف ها و رفتارهای آنها را درونی کرده ایم و روزی چند بار به خودمان می گویم. و این خودگویی ها بیش از انتقاد بقیه، باعث خش افتادن روانماون می شود.

وقتی نسبت به خودمان بی رحم باشیم­، نمی توانیم نسبت به بقیه مهربانی و شفقت داشته باشیم. در حقیقت زخم میخوریم و زخم میزنیم. ما نمی توانیم جلوی قضاوت دیگران رو بگیریم اما میتونیم فکر کنیم و راهکارهایی بیابیم که چه طور دربرابر قضاوت های خودمان و دیگران از خودمان محافظت کنیم. اکثر ما خشمگین هستیم از زخم هایی که خوردیم اما به جای ترمیم کردن خودمان، با انتقام به خودمان و دیگران زخم میزنیم و این بازی پر آسیب، مدام وخیم تر می شود.

پس نگاهی دیگر به خود سرزنشگر درونی تان داشته باشید. بهترین خودآگاهی و تجربه و ترمیم این خود سرزنشگر بی رحم درونی را با یک درمانگر داشته باشید. یاد خواهید گرفت از خود محافظت کنید با خود شفقت داشته باشید.

 

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی