امروز

دوشنبه, ۱ مهر , ۱۳۹۸

  ساعت

۱۵:۴۱ بعد از ظهر

سایز متن   /

 

 

فرایندهای رسش نوزاد با مراقبت های مادرانه از نگاه وینی کات

فرایند رسش از دید وینی کات همراه با مادر رضایت بخش است، یعنی آن چه را کودک در روابطش با مادر در یک دوره از رشد خود نیاز دارد، به قدر کافی فراهم می آورد. متناسب با نیازهای کودکش خود را سازگار می کند تا بتدریج در میزان وابستگی کودک در حال رشد کاهشی بوجود می آید. مادر به اندازه کافی خوب احساس قدرت مطلق نوزاد را پاسخ می دهد و تقویت می کند توهمات حسی او را به واقعیت بدل می کند. بتدریج در فرایند رسش ظرفیت حس قدرت نارسیستیک نوزاد موجب لذت توهم خلاقیت و اختیار نامحدود می گردد. گام های نهایی یعنی وانهادن تدریجی احساس قدرت مطلق و توهم زدایی و سپس شناسایی عناصر توهم آمیز موجب برقراری تماس با واقعیت می شود.

 

در فرایند رسش نوزاد از طریق تکانه هایش که توسط مادر تشخیص و تائید می شوند محیط جز – من not-me را کشف و من me را تثبیت می کند. ارتباط با ابژه زمانی برقرار می شود که مادر به کودک اجازه دهد موضوع (پستان، بطری شیر، …) را بیابد و با آن خو گیرد. مادر دلسوز  در فرایند رسش نوزاد را در برابر آشفتگی ها و تعدی های جهان خارج که نوزاد قادر به درکشان نیست محافظت می کند. اگر محیط امن نباشد واکنش نوزاد تسلیم شدن و وادادن خواهد بود. این تسلیم و وادادن موجب دور شدن نوزاد از ذات خودانگیخته و حیات بخش اش می گردد. پس ابتدا مادر در اولین رابطه در فرایند رسش احساس قدر مطلق کودک را پاسخگو باشد و موجب خودی کاذب در نوزاد شود. اگر مادر متوجه اطوارهای  Gestures کودک نشود و اطوارهای خود را جایگزین آن کند کودک واکنش تسلیم شدن را خواهد داشت.

 

موضوع ادراک شده ذهنی و موضوع ادراک شده عینی

در فرایند رسش سازگاری مادر نقش مهمی بر نیروگذاری روانی بر موضوع خارجی به عهده دارد اگر نه نوزاد منزوی و به طور کاذب زندگی می کند. خود کاذب با تسلیم شدن به توقعات محیط واکنش نشان می دهد. خود کاذب، خود واقعی، احساس واقعی و اصیل بودن را دفن می کند و از اعمال خودانگیخته نوزاد را بازداری می کند. موضوع ادراک شده به شیوه ذهنی  subjectively perceived object وینی کات شبیه موضوع درونی کلاین است و در مقابل موضوع ادراک شده به شیوه عینی که همان شخص واقعی است قرار دارد.

نوزاد در جریان رشد و فرایند رسش از رابطه با موضوع های ذهنی بتدریج به توانایی برقراری رابطه با موضوع های ادراک شده به شیوۀ عینی می رشد. در جریان رسش ظرفیتی پدید می آید که روابطی واقعی با موضوع ها برقرار کند و خود و جهان را واقعی و حقیقی ببیند. در مرحله ابتدایی فرایند رسش نوعی رابطه دو نفری است که در مرحله ادیپی رابطه سه نفری غلبه می یابد. در نخستین مراحل زندگی ممکن نیست رابطه ای یک نفره وجود داشته باشد زیرا ظرفیت تنها ماندن پدیده پیچیده ای است که پس از تثبیت رابطۀ سه نفره به وجود می آید. تنها بودن منوط به وجود موضوعی خوب در واقعیت روانی فرد است.

وینی کات در مورد کنترل واقعیت با قدرتی مطلق که حاکی از خیال پردازی در باره واقعیت است و نوعی کوشش برای مواجهه با واقعیت درونی یا فرار از آن به واقعیت بیرونی است  مثال هایی ارائه داده است. ممکن است کودک خیال پردازی های سادیستیک ناهشیاری نسبت به والدین درونی اش داشته باشد و در همان حال با والدین بیرونی اش رفتاری حمایت گرانه داشته باشد.

ماجراجویی برون گرایانۀ یک فرد، ممکن است نقابی باشد برای فرار او از افسردگی درونی پنهان و زیرینش. و احترام بیرونی فراوانی که حکمرانان دریافت می کنند، بدین سبب است که بسیاری از مردم در واقعیت درونی، پدر درونی را کشته و مثله کرده اند و همین پدر درونی شده در قالب مردی واقعی و شایسته احترام و خدمتگذار همگان، شخصیتی بیرونی یافته است.

 

عارفه منجم / درودها

 


 

منابع استفاده شده در متن:

  • درآمدی بر روابط موضوعی و روان شناسی خود – مایکل سنت کلر، علیرضا طهماسب (مترجم) – نشر نشر نی
  • کتاب تحقق بخشی خود: درمان روان تحلیلی مبتنی بر رویکرد روابط ابژه اثر فرانک ل. سامرز، سمانه غفوری، محمود دهقانی
اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی