امروز

سه شنبه, ۶ فروردین , ۱۳۹۸

  ساعت

۰۱:۲۳ قبل از ظهر

سایز متن   /

 

 

نارسیسیزم یک از مفاهیم محوری روان کاوی است که در تمام نظام های روان کاوی مورد توجه بوده است. استفن میچل در بازبینی مفهوم نارسیسیزم  جهت مقایسه و تلفیق دیدگاه های نظری بدل کرد.

خیالات نارسیستیک که عموماً در قالب تصورات بزرگ پندارانه در بارۀ «خود» یا آرمانی سازی های افراد نزدیک و مهم بروز پیدا می کنند، دفاعی واپس گرایانه در برابر ناکامی، جدایی، پرخاشگری، وابستگی و استیصال هستند. خیالات نمایان شده در پدیدۀ انتقال همچون آرمانی سازی های درمانگر یا انگاره های بزرگ پندارانۀ بیماران در بارۀ خویش باید تاویل شوند، اهداف دفاعی آن ها تعیین شود و غیرواقعی بودن آن ها مورد تاکید قرار گیرد.

میچل دیدگاه های متعدد را در زمینۀ حالات ذهنی کودکانه و خیالات نارسیستیک که در پیوند با مدل وقفه رشد هستند را تلخیص کرده است. او به اهمیت نظریات وینی کات و کوهات در باره «خود» تاکید دارد. در نظریه وینی کات، محیط مساعدی که مادر به وجود می آورد، این گمان را در کودک ایجاد می کند که آرزوهای او قادر به خلق موضوع های مرتبط با امیال او هستند.

 

 

 

پندار کودک دربارۀ امکان دستیابی به همه چیز، بخشی از محیط مساعدی است که مادر رضایت بخش برای کودک فراهم آورده است. موضوع گذاری در نظریه وینی کات مانند عروسک کودک حدفاصل یا مرز میان احساس توانایی مطلق ذهنی کودک، و واقعیت عینی است. والدین کودک ایجاد این فضای ابهام آلود را در خیال مرحله گذار میسر می سازند. این مفهوم در نظریه وینی کات گسترده است که از دید او سلامت عبارت است از توانایی بازی و آزادی در نوسان میان واقعیت عینی زمخت، و وضعیت های ابهام آلود و آرامش بخشِ غوطه ورشدن در احساس توانایی مطلق ذهنی و مجذوب خود بودن.

 

بدین دلیل است که وینی کات وضعیت درمانی را به منزلۀ ارضای تجارب بنیادین در فرایند رشد و جبران فقدان کارکردهای والدین در نظر گرفت. درمانگر محیط حمایت گری را که فرد در کودکی از آن بی بهره بوده است فراهم می آورد. محیطی که در آن «خود» ناقص و منجمد فرد احیا می شود و در نتیجۀ ارضای نیازهای اساسی ایگو مجدداً در بستر رشد قرار می گیرد.

 

میچل نتایج نظرات کوهات از آرای وینی کات را در دو گونه از انتقال انعکاس گری و آرمانی سازی درمانگر و پاسخ های او نقش ساختارهای روانی غایب در شخصیت بیمار را برعهده می گیرند. در انتقال انعکاس گری، بیمار احساسات بزرگ پندارانه ای دارد که نیازمند پاسخ انعکاسی درمانگر است تا بدین طریق از عدم انسجام و از هم گسستگی «خود» جلوگیری کند.

 

کوهات می گوید بیمار از این طریق در جهت استقرار فرصت های اساسی رشد، یا برقرارکردن رابطه ای میان «خود» و موضوع که در کودکی از آن محروم بوده است تلاش می کند. آن چه رخ می دهد، بخش اصلی یک فرایند رشد متوقف شده است که به سبب ناکامی والدین در ایجاد شرایطی که در آن کودک بتواند خیالات خودبزرگ پندارانه و آرمانی سازی را تجربه کند به تعلیق درآمده است. بروز خیالات نارسیستیک در فرایند درمانگری را می توان فرصتی ناچیز برای احیا و ترمیم «خود» قلمداد کرد.

 

عارفه منجم / درودها


منابع استفاده شده در متن:

  • درآمدی بر روابط موضوعی و روان شناسی خود – مایکل سنت کلر، علیرضا طهماسب (مترجم) – نشر نشر نی
  • کتاب تحقق بخشی خود: درمان روان تحلیلی مبتنی بر رویکرد روابط ابژه اثر فرانک ل. سامرز، سمانه غفوری، محمود دهقانی
اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

یادداشت ها با نام نویسنده

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی