امروز

دوشنبه, ۴ شهریور , ۱۳۹۸

  ساعت

۰۸:۴۰ قبل از ظهر

سایز متن   /

 

 

  • اختلال دو قطبی و باورهای غلط درباره اختلال دوقطبی

هشت باور غلط درباره اختلال دوقطبی

درحالیکه تعداد افراد مبتلا به این اختلال خلقی رو به افزایش است، هنوز کمبود آگاهی در این حوزه به شدت محسوس است. در اینجا قصدداریم تعدادی از باورهای رایج را که پایه ی علمی و واقعی ندارند نام برده و تصحیح کنیم.

 

۱- اختلال دوقطبی یک اختلال نادر است (غلط)
بر اساس آمار و ارقام، اختلال دوقطبی در طی یک سال، حدود ۷٫۵ میلیون نفر از بزرگسالان یا بعبارتی ۲٫۶% از جمیعیت ۱۸ سال به بالای آمریکا را تحت تاثیر قرار می دهد. دستیابی به یک آمار منطقی برای نوجوانان و کودکان در این حوزه کار دشواری است چرا که هنوز اختلاف نظرهایی بین متخصصین در تعیین علائم اختلال دوقطبی در این سنین، وجوددارد.

۲- اختلال دوقطبی درواقع همان نوسان خلق معمول است (غلط)
نوسانات خلقی مربوط به اختلال دو قطبی بسیار شدیدتر و اغلب طولانی مدت تر هستند. بخصوص این نوسانات بطور معمول زندگی شغلی، تحصیلی و عاطفی فرد را دچار اشکال می کنند. این افراد اغلب بدلیل نوسان های خلقی خود در اداره‌ی امور منزل، کنترل روابط عاطفی و مسائل شغلی یا درسی دچار مشکل می شوند . یک فرد عادی ممکن است با دیدن هوای ابری و بهم ریختن برنامه ی آخرهفته دچار ناراحتی گذرا و ناگهانی بشود و بلافاصله با لطیفه‌ای که می شنود بخندد. چنین نوسان هایی به هیچ وجه قابل مقایسه با آنچه در اختلال دوقطبی روی می دهد نیستند.

 

۳- بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی بطور مداوم بین افسردگی و شیدایی در نوسان هستند (غلط)
روانپزشکان معتقدند بطور معمول افراد مبتلا به اختلال دوقطبی بیشتر مبتلا به افسردگی می شوند و دوره های شیدایی کمتر اتفاق می افتند. همچنین اکثر افراد بدلیل افسردگی به روانپزشک مراجعه می کنند و ممکن است طی سالها تنها یک بار شیدایی را تجربه کنند. لذا برای تشخیص دوقطبی لازم نیست حتما یک الگوی رفت و برگشتی وجود داشته باشد. با این حال دسته ای از افراد دوقطبی، نوسان خلق سریعتری دارند که جزو حالت های خاص تر محسوب می شوند.
مبتلایان به اختلال دوقطبی، همیشه در حالت افسردگی یا شیدایی نیستند. در حالتی که نوساناتشان کنترل شده باشد، یا بطور کلی بعد از اپیزودها، خلق نرمال و عادی دارند.

 

۴- در فاز شیدایی، افراد بسیار خوشحال و سرزنده هستند (غلط)
این واقعیت دارد که برخی از افراد در فاز شیدایی سرخوش هستند اما برای بقیه ی افراد، شیدایی به منزله ی خوشحالی نیست. همچنین ممکن است شروع فاز شیدایی همراه با سرخوشی باشد اما لزوما دوام زیادی نخواهد داشت. معمولا تعداد قابل توجهی از افراد در فاز شیدایی بتدریج تحریک پذیر، حساس و پرخاشگر می شوند.
بسیاری از این بیماران از سررسیدن فاز مانیا می ترسند چرا که مانیا به منزله ی از دست رفتن کنترل افکار و اعمال آنهاست، بعلاوه اینکه در بیشتر موارد بی خوابی هم مزید بر علت می شود و شرایط آزاردهنده‌ای را موجب می‌شود. فرد مانیک با ولخرجی، سوء‌مصرف مواد و الکل، اشکال در تمرکز و ضعف در قدرت قضاوت خود دچار مشکلات زیادی می شود. همچنین فعالیت جنسی ممکن است افزایش بیابد و افراد در حفظ سلوک رفتار خود دچار مشکل بشوند. چیزی که اغلب اطرافیان اینطور توصیف می کنند” انگار خودش نیست”.

 

 

۵- تست های تشخیص اختلال دوقطبی وجود دارند (غلط)
تنها تستی که امروزه به نام تست تشخیص اختلال دوقطبی وجود دارد با استفاده از بزاق دهان دو جهش ژنتیکی در ژنی به نام GRK3 را بررسی می کند. اما این تست هنوز قطعیت کافی ندارد. امروزه، تشخیص این اختلال بستگی به علائم بالینی ، تاریخچه ی بیمار و زمینه ی خانوادگی دارد.

 

۶- این اختلال تا سن ۱۸ سالگی قابل تشخیص نیست (غلط)
در عین حال که تشخیص قاطع این اختلال در سنین زیر ۱۸ سال کار دشواری است، اما این گزاره صحت ندارد. موارد متعددی از کودکانی هستند که علائم کلاسیک این اختلال را در سالهای کودکی بروز می دهند.

 

۷- افراد مبتلا به این اختلال نباید از داروهای ضدافسردگی استفاده کنند (غلط)
این نگرانی وجود دارد که مصرف داروهای ضدافسردگی در فاز افسردگی ِ اختلال دوقطبی، موجب بروز شیدایی شود. این نگرانی بی مورد نیست. با این حال در فاز افسردگی، اغلب نیاز به داروهای ضدافسردگی وجود دارد و باید با دقت و زیر نظر متخصص تجویز شوند.

 

۸- در کنار دارودرمانی و روان درمانی، بیماران گزینه ی دیگری برای بهبودی ندارند (غلط)
بیماران قادر هستند برای خود یک استراتژی حمایتی فعال ایجاد کنند. منظم نگه داشتن ساعات خواب، رژیم غذایی سالم، ورزش های سبک مانند ایروبیک و یوگا در کنار توجه به علائم و زنگ خطر های شیدایی و افسردگی، به افراد در کنترل این اختلال کمک می کند. یکی از مهمترین مسائل در روند بهبودی، شناخت علائم و پیش آگهی‌های نوسان خلق هستند.

بعنوان مثال اگر فرد با دقت در وضعیت و زمان بروز فازهای شیدایی متوجه شود تغییرناگهانی ساعت بیداری او به ۴ صبح، یعنی «شیدایی در راه است»، می تواند بلافاصله با کمک پزشک خود و روش های دارویی موجود ساعت خواب خود را به وضع عادی برگرداند و مانع از بروز شیدایی شود.

منبع: Kathleen Doheny – WebMD

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی