امروز

پنج شنبه, ۲۷ تیر , ۱۳۹۸

  ساعت

۲۳:۳۴ بعد از ظهر

سایز متن   /

 

  • اختلال های شبه خواب (پاراسومنیاها)

پاراسومنیاها یا اختلال های شبه خواب که به کابوس ها، خواب گردیها و جز آن پوشش می دهند، اختلال هائی هستند که بر اساس رفتار های نابهنجار و یا بروز پدیده های فیزیولوژیک در خلال خواب، در جریان مراحل خاص آن و یا در وهله های انتقال خواب – بیداری مشخص می شوند. در این اختلال ها، مشکل اصلی به خودی خود متوجه خواب نیست بلکه ناشی از رویداد هایی است که فرایند خواب را مختل می کنند.
بر خلاف نارسا خوابیها ، اختلال های شبه خواب – که مستلزم فعال سازی سیستم عصبی خود مختار ، سیستم حرکتی یا فرایند های شناختی در خلال خواب یا در وهله های انتقال بیداری / خواب هستند – از نابهنجاری مکانیزمهای ایجاد کننده حالتهای بیداری / خواب یا تغییر ساعات به خواب رفتن یا بیدار شدن ناشی نمیشوند بلکه از عدم مطابقت بین فعال سازی سیستم های فیزیولوزیک با چرخه بیداری / خواب به وجود می آیند. افرادمبتلا به این اختلال ها ، بیش از آنکه از بی خوابی یا خواب آلودگی مفرط روزانه شاکی باشند از بروز رفتار های غیر عادی در خلال خواب رنج می برند(DSM IV ).

  • کابوسها، وحشت زدگی شبانگاهی، خواب گردی

گستره اختلال های شبه خواب در برگیرنده کابوسها، وحشت زدگی شبانگاهی، خواب گردی و اختلال های شبه خواب تصریح نشده است، اختلال هایی که به دو گروه عمده تقسیم می شوند: گروهی که در وهله حرکت های سریع چشم ( REM ) متجلی می گردند (مانند کابوسها یا فلج خواب) و آنهایی که در جریان خواب کند (NREM ( بروز می کنند مانند خواب گردی و وحشت زدگی شبانگاهی.

  • کابوسها

کابوسها که فراوانترین نوع اختلال های شبه خواب را تشکیل می دهند بر اساس بروز مکرر خواب دیده های ترسناکی که بیداری را در پی دارند مشخص می شوند. کابوسها اغلب در خلال کودکی بروز می نمایند، فقط در صورتی به تشخیص اختلال کابوس مبادرت می شود که با ناراحتی ها یا مشکلات پایداری که به خودی خود انجام یک آزمایش بالینی در کودک را توجیه کنند ، مواجه باشیم.
این اختلال در کودکان نیز میتواند در پی یک تنیدگی روانی – اجتماعی شدید بروز کند و اگر چه، محتوای خواب دیده ها بر حسب سن تغییر می کند اما ویزگی های اصلی اختلال در سنین مختلف، مشابه اند.

 

  • جنسیت و سن اختلال های خواب

کابوسها در زنان ۲ تا ۴ برابر مردان است اما هنوز مشخص نیست که آیا این ارقام نشان دهنده تفاوت واقعی بین دو جنس است یا آنکه سهولت بیشتر زنان در بیان خواب دیده ها را آشکار می کند.
کابوس ها اغلب بین ۳ تا ۶ سالگی آغاز می شوند .فراوانی اختلال کابوس که در کودکان ۳ تا۶ ساله در حدود ۲۰ درصد تخمین زده شده است، با افزایش سن، کاهش می یابند ، اما در تعدادی از افراد ( در حدود ۵ درصد تا ۱۰ در صد)، کابوسها تا سن بزرگسالی پایدار باقی می مانند و سراسر زندگی را دچار اختلال می کنند.

  • DSM IV ضوابط تشخیصی کابوسها بر اساس

الف) بیدار شدن های مکرر در جریان دوره اصلی خواب و خواب نیمروز. فرد خواب دیده های بسیار وحشتناک و طولانی خود را دقیقا به خاطر می آورد. این خواب دیده ها معمولا در بردارنده خطری برای ادامه زندگی، ایمنی یا حرمت نفس هستند. بیداری معمولا در جریان نیمه دوم دوره خواب به وقوع می پیوندد.

ب) هنگامی که فرد پس از یک رویای اضطراب آمیز از خواب بیدار می شود به سرعت جهت یافته و کاملا به هوش است (درست برعکس آنچه در وحشت زدگی های شبانگاهی و پاره ای از انواع صرع مشاهده می شود که در آنها فرد مغشوش است و توانائی جهت یابی خود را از دست داده است).

ج) خواب دیده ها یا اختلال های خوابی که از این بیداری شبانگاهی سرچشمه می گیرند موجب احساس درماندگی یا عارضه های معنادار بالینی در قلمرو های اجتماعی، حرفه ای یا قلمرو کنش ورزیهای مهم دیگر می شوند.

د) کابوسها تنها در اختلال یک اختلال روانی دیگر (مانند هذیان، یک اختلال: حالت تنیدگی پس – ضربه ای) بروز نمی کنند و از تاثیر فیزیولوژیک مستقیم یک ماده (مانند افراط در مصرف مواد یا دارو ) یا یک عارضه طبی عمومی ناشی نمی شوند.

 

منبع : روانشناسی مرضی تحولی از کودکی تا بزرگسالی -دکتر پریرخ دادستان

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی