امروز

چهارشنبه, ۲۶ تیر , ۱۳۹۸

  ساعت

۱۳:۵۹ بعد از ظهر

سایز متن   /

 

 

 

  • بچه بازی (pedophilia):

اختلالی که به موجب آن یک فرد بزرگسال (۱۶ سال یا بیشتر)، به کودکانی که از لحاظ جنسی نا پخته اند تمایلات جنسی غیر قابل کنترل دارد. افراد مبتلا به این اختلال خیلی سخت درمان می شوند. این اختلال در منش فرد تثبیت می شود.

 

  • انواع بچه بازی:

ترجیحات جنسی و رفتار بچه بازها خیلی متفاوت است. برخی تکانه های خود را بروز نمی دهند، بلکه خیالپردازیها و تمایلات ناراحت کننده آزار رساندن به کودکان دارند.
مزاحمان موقعیتی سابقه رشد و تمایلات جنسی بهنجار دارند، آنها در بزرگسالی عمدتا رابطه با سایر بزرگسالان را دوست دارند. با این حال در برخی موقعیت ها، مثلا در زمانی استرس زا، تکانه نیرومند رابطه جنسی با کودک بر آنها چیره می شود و بعد از این اتفاق به جای احساس آرامش ناراحت می شوند.

مزاحم ترجیحی: رفتار بچه بازی در شخصیت و سبک زندگی وی تثبیت شده است و کودکان مخصوصا پسرها را ترجیح می دهد. او مصلحتی ازدواج می کند، برای اینکه نزدیک کودکان باشد یا پوششی برای اختلالش باشد. هیچ اشکالی در رفتارش نمی بیند و اگر هم باشد به خاطر آن است که جامعه صرفا این نوع ابزار جنسی را نمی پسندد.

متجاوز جنسی به کودک: سو استفاده کننده خشن از کودک است که رفتارش جلوه ای از سایقهای جنسی خصمانه است.

چهار خورده تیپ متجاوزان جنسی وجود دارد:
• متجاوز فیزیولوژیکی : الگوهای انگیختگی جنسی منحرف دارد، به احتمال بیشتری پسر بچه ها را انتخاب می کند اما از خشونت جسمانی و تعرض غیر جنسی پرهیز می کند.
• متجاوز شناختی: تعرض جنسی خود را برنامه ریزی می کند که به احتمال زیاد تجاوز به آشنایان یا زنا با محارم است که از آنچه در سایر خورده تیپ ها یافت می شود، کمتر تکانشی و خشونت آمیز است.
• متجاوز عاطفی: فاقد کنترل عاطفی است، به تعرض جنسی ای می پردازد که فرصت طلبانه، بدون برنامه ریزی، و اغلب خشونت آمیز است.آنها مستعد رنج بردن از افسردگی هستند.
• متجاوز جنسی مشکلات مرتبط با رشد: از تاریخچه طولانی مشکلات شخصیتی و سازگاری، تعارض های خانوادگی و میان فردی و قربانی شدن در کودکی برخوردارند و به شکلهای خشونت آمیز تعرض جنسی می پردازند.

 

 

  • نظریه ها و درمان بچه بازی:

مدل زیستی – روانی – اجتماعی : به علت تاثیر متقابل عوامل فیزیولوژیکی، روان شناختی، و اجتماعی – فرهنگی بر پرورش آن مدل بسیار مناسبی است. برای کاهش دادن سایق جنسی بچه باز هورمون زنانه پروژسترون را تجویز می کنند تا سطح تستوسترون را پایین آورند. رویکرد دیگر داروهای ضد آندروژن است که همین تاثیر را دارند. هورمون محرک جسم زرد – هورمون راه انداز LHRH می تواند در درمان افراد مبتلا به بچه بازی موثر واقع شود.

ترکیب کردن درمان های پزشکی با روان درمانی ضروری به نظر می رسد. رادیکال ترین مداخله پزشکی جراحی را شامل می شود. اختگی یا برداشتن بیضه ها به قصد از بین بردن تستوسترون یا روش هیپوتالاموتومی، تخریب هسته قدامی – میانی هیپوتالاموس است. مشکل همه این شیو ها، علاوه بر عوارض جانبی آنها، این است که توانایی مرد را در بر انگیخته شدن جنسی و آمیزش یا استمنا کردن، از بین نمی برد. آنها ممکن است سطح تستوسترون را کاهش دهند و از این رو، به مهار سایق جنسی بچه باز کمک کنند، اما باید به مسئله نا مناسب بودن شریک جنسی او نیز پرداخته شود. بنابراین هریک از این درمان های تنی باید با روان درمانی آمیخته شوند.

 

 

پژوهش ها نشان می دهند، قربانیان سو استفاده جنسی، وقتی به بزرگسالی می رسند، به سمت دست زدن به اعمال سو استفاده جنسی مشابهی شوق پیدا می کنند. ترتیب تولد هم می تواند در آماده کردن فرد برای پروروش دادن بچه باز نقش داشته باشد. آنهایی که تعداد بیشتری برادر بزرگتر از خود داشته اند به احتمال بیشتری مجذوب پسر ها می شوند.

این امکان وجود دارد که چپ دست بودن مشکلات بیشتری را در مدرسه به بار آورد، که به نوبه خود می تواند فرد را به سمت زندگی تبهکارانه سوق دهد که در آن جرمهای جنسی بخشی از این وضعیت است. پژوهشگران بین جامعه ستیزی و انگیختگی جنسی منحرف رابطه نیرومندی پیدا کردند. درمانهای روان شناختی، روشهای رفتاری، فنون شناختی – رفتاری، و مداخله های زیستی را شامل می شوند.

الکتروشوک نوعی درمان ایجاد بیزاری بر گرفته از شرطی سازی کلاسیک است. در این روش، محرک منحرفی مانند صحنه جنسی که کودکی را در بر دارد به فرد نشان می دهند و در پاسخ به انگیختگی جنسی او به این صحنه شوک برقی را وارد می کنند. در روش دیگری سعی می کند جذب شدن بچه باز به کودک به عنوان هدف جنسی را با موضوع بزرگسال مناسبی عوض کند.

فنون رفتاری علاوه بر اینکه قصد دارند رفتار نامناسب را خاموش و رفتار مناسبی را جایگزین آن کنند، می خواهند روشهای جامعه پسند برقرار کردن رابطه با سایر بزرگسالان را تقویت کنند. برای درمان روشی که بهتر از همه باشد وجود ندارد. افراد مبتلا حتی بعد از درمان فشرده بلند مدت ممکن است رفتارشان را تکرار کنند.

 

  • ویژگی های تشخیص بچه بازی:

• حداقل ۶ ماه، خیال پردازی های برانگیزنده جنسی، امیال جنسی، یا رفتارهای مکرر و شدیدی دارند که فعالیت جنسی با کودکان زیر سن بلوغ را شامل می شود.
• عمل کردن فرد مطابق با این امیال، یا خیال پردازی های جنسی درباره آن موجب ناراحتی یا اختلال شدید می شود.

• فرد مبتلا حداقل ۱۶ ساله است و دست کم ۵ سال بزرگتر از کودک یا کودکان قربانی شده است.
• رفتار فرد با جذب جنسی به جنس مذکر، مونث یا هر دو جنس مشخص می شود.

• رفتار بچه بازی با این موضوع که به زنا با محارم محدود شده با نشده باشد، مشخص می شود.
• رفتار بچه بازی با این موضوع که جذابیت جنسی منحصرا معطوف به کودکان است یا نه، مشخص می شود.

 

عارفه منجم- درودها

 

 

منبع:

Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 5th Edition: DSM-5

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی