امروز

دوشنبه, ۱ مهر , ۱۳۹۸

  ساعت

۱۵:۴۶ بعد از ظهر

سایز متن   /

تربیت کودک با تشویق و تنبیه؟
تربیت یعنی این‌که ما به کودک کمک کنیم با شیوه درست، رفتار مناسب را یاد بگیرد. رفتار مناسب رفتاری است که مطابق با اصول انسانی باشد و این رفتارها جز با شیوه درست تربیت، یعنی تشویق و تنبیه به‌جا، حاصل نمی‌شود.

چه زمانی تشویق انجام دهیم:
در تمام مواردی که کودک رفتار مناسبی داشته باشد. در این شرایط باید رفتارهای مناسب کودک را به روی او بیاوریم و نشان دهیم متوجه آنها شده‌ایم. وقتی کودک شاهد رضایت‌ بزرگ‌ترها از رفتار مناسبش شود، آن را ادامه می‌دهد.

در نهایت تنبیه زمانی که:
اگر کودک رفتار نا‌مناسبی داشت، باید در درجه اول او را متوجه‌کرد که رفتارش به چه دلیل مناسب نیست. بعد از آنکه نارضایتی خود را از رفتار نامناسب نشان دادیم، دلیل را هم گفتیم و کمک کردیم متوجه این مساله شود و به او یادآور شدیم که انجام این کار جریمه دارد، اجازه داریم اگر دوباره همان رفتار را تکرار کرد، او را تنبیه کنیم.
البته تنبیه باید با شیوه انسانی، موقت و متناسب با کار نامناسب و سن کودک باشد یعنی مثلاً کودک را از بازی با یک اسباب‌بازی یا وسیله مورد علاقه‌اش محروم کنیم. هرگز نباید او را از نیاز‌های اولیه مثل غذای اصلی یا پوشاک محروم یا از خانه بیرون کرد و مثلاً گفت باید در راهرو یا راه‌پله بمانی!

توجه کنیم که:
تنبیه بدنی یعنی این‌که با زدن، هل دادن، سرد یا گرم کردن بیش از حد بدن کودک، سوزاندن یا فلفل ریختن روی زبانش و… در او درد ایجاد کنیم و با کمک حس بدی که درد ایجاد می‌کند، کودک را مجبور کنیم کار نادرست را تکرار نکند.
پس تنبیه بدنی کاری غیرانسانی، غیراصولی و غیرحقوقی و مصداق کودک‌آزاری است و شیوه درستی در تربیت محسوب نمی‌شود. حتی از نظر شرعی هر آسیبی که در اثر تنبیه در کودک به وجود آید مثل سرخی، کبودی، زخم و… دیه دارد. گذشته از غیرانسانی بودن، تنبیه بدنی تأثیر سوء زیادی در زندگی بچه دارد.

نکته مهم در مورد تنبیه بدنی در شخصیت و آینده کودک: اشاره به سه نکته، برای رد کردن روش تنبیه کافی است.
اول این‌که ارزش‌‌های غلطی در ذهن کودک نهادینه می‌شود.
مثلاً یاد می‌گیرد که زور بازو مهم‌تر است. وقتی والدین با تنبیه بدنی و ایجاد درد و ترس در کودک سعی می‌کنند او را از انجام کار اشتباهی نهی کنند، آنچه کودک درک می‌کند، این است که زور بازو مهم‌تر و قوی‌تر است.

از سوی دیگر، چون کودک از بزرگ‌ترها الگو‌برداری می‌کند، سعی می‌کند برای وادار کردن کودکان کوچک‌تر یا همسن خود یا حتی والدین به انجام کاری یا نهی آنها، از زور بازویش استفاده کند.
اگر هم والدین او را مؤاخذه کنند که زدن کار درستی نیست، ذهن کودک دچار دوگانگی می‌شود که پس اگر این کار درست نیست چرا پدر و مادرم مرا می‌زنند؟
همین کودک فردا در جامعه به محض اختلاف با فرد دیگری، بدون آن‌که توجه داشته باشد حق با کیست، گلاویز می‌شود و حتی ممکن است مرتکب جرایم سنگین‌تری مثل قتل ‌شود.

با احترام
عارفه منجم

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

دیدگاه ها (۲ دیدگاه)

  1. ندا

    ممنون از مطالب آموزنده وخوبی که به اشتراک میگذارید. موفق باشید و پایدار.

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی