امروز

جمعه, ۲ فروردین , ۱۳۹۸

  ساعت

۰۵:۲۲ قبل از ظهر

سایز متن   /

سه نوع درد و رنج

۱) دردی که خود فرد متحمل می‌شود و ناشی از این است که او خطاهای خود را به محاکمه می‌کشد و « وجدان ملامتگری» او باعث می‌شود که «من با من» به نزاع بپردازد.

۲) درد دیگری هست که به فرد مربوط نمی‌شود. محیطی که فرد در آن زندگی می‌کند، منشاء این درد است. وقتی فرد هم نوعان خود را در رنچ ببیند، « از رنج کشیدن آنها، رنج می‌برد».
از این منظر، به اعتقاد ملکیان، سعادت، امر فردی نیست. «نمی‌شود تو در میان گروهی از انسان‌هایی که از سعادت بی‌بهره‌اند، سعادتمند باشی… شاید برای فردی این اطرافیان شامل ۷میلیارد انسان روی زمین باشد.»

۳) درد سوم، درد هستی است. این دردی اجتناب‌ناپذیر است که علاج ندارد. شاید دو درد دیگر اجتناب‌ناپذیر باشد اما « این درد ناشی از این است که من هستم». انسان از وجود خودش و عالم پیرامون سوال می‌کند و در حیرت از آن رنج می‌برد.

ملکیان معتقد است انسان ذو وجهین است: هم ایگویسم است یعنی به دنبال لذات خود است و هم آلتوریسم است یعنی به دنبال لذات دیگران هم هست.

به عنوان مثال اگر کسی در خیابان گریه کند، غصه‌دار می‌شویم. «نباید گفت این درد و رنج ناشی از اخلاقی بودن ماست بلکه ناشی از طبیعت دوگانه ماست.»

مصطفی ملکیان

http://Telegram.me/PsychologyToday

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

یادداشت ها با نام نویسنده

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی