امروز

جمعه, ۲۴ آبان , ۱۳۹۸

  ساعت

۰۶:۵۰ قبل از ظهر

سایز متن   /

 

 

روز قلم

 

در پی پیشنهاد انجمن قلم ایران، چهاردهم تیرماه از سال ۱۳۸۱ پس از تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی، به عنوان «روز قلم» در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران ثبت شد. هر چند غیر از انجمن قلم که جایزه قلم زرین را سالانه برگزار می‌کند، رخداد مهمی در این روز اتفاق نمی‌افتد و اهل قلم چندان مورد توجه قرار نمی‌گیرند. اما این روز بهانه‌ای شد تا چند نویسنده زن درباره دغدغه‌های خود بگویند.

طاهره ایبد، نویسنده فعال در این زمینه می‌گوید: فرهنگ در کنار اقتصاد زیربنای ماندگاری و هویت جامعه را می‌سازد، اما به دلیل شرایط بد اقتصادی و مشکل مدیریت اقتصادی که اغلب آن به دهه‌های گذشته مربوط می‌شود، پیامد‌های آن، گریبان جامعه را گرفته و به اقتصاد آسیب زده است. وقتی وضعیت اقتصادی جامعه دچار مشکل می‌شود، اولین جایی که آسیب می‌بیند، کتاب و کتابخوانی است، نمی‌توان از مردمی که سقف انتظاراتشان به کف هرم رسیده و غذا و مسکن دغدغه اصلی مردم شده است، انتظار کتابخوانی را داشت، هر چند پیش از این در این زمینه مشکل داشتیم، اما اکنون وضعیت بدتر شده است.

 

وی می‌افزاید: نمی‌دانم می‌توان امیدی به مسئولان داشت یا نه؟! اما آرزوی من این است که بتوانیم در ماه‌های آینده شاهد بهبود وضعیت اقتصادی را داشته باشیم و به سمتی حرکت کنیم که جامعه به سمت فرهنگ و کتابخوانی حرکت کند و کتاب بخشی از زندگی مردم شود.

ایبد ادامه می‌دهد: نویسنده و هنرمند وجدان جامعه هستند و باید نسبت به مسائل پیرامون خود واکنش نشان دهند و دغدغه‌های مردم و جامعه را دغدغه خود بدانند، زیرا نویسندگان نسبت به مسائل پیرامون خود نگاه متفاوت و عمیق‌تری دارند، با وجود اینکه نویسندگان بسیاری همین مسائل را مورد نقد قرار می‌دهند، اما افرادی هم هستند که بی‌تفاوت هستند و به درد خود دچار بوده و جامعه را فراموش کرده‌اند.

این نویسنده تصریح می‌کند: من ادعای دغدغه‌مند بودن را ندارم، اما نمی‌توانم نسبت به مسائل پیرامون خود بی‌تفاوت باشم و نگرانم. زیرا همان طور که در رابطه با تغذیه می‌توان دچار فقر شد، با ادامه این شرایط در کشورمان در حوزه فرهنگ نیز دچار فقر خواهیم شد. متأسفانه عده‌ای با در دست گرفتن برخی پست‌های مدیریتی درست عمل نکردند.

 

سوسن طاقدیس که عمری برای کودکان و نوجوانان قلم زده می‌گوید: وضعیت فرهنگی و اقتصادی در کشور به گونه‌ای است که ما را هم بی‌انگیزه کرده و جلوی کارمان را می‌گیرد و به نوعی نویسنده‌ها دچار بلاتکلیفی شده‌اند و وقتی این حجم از مسائل و مشکلات را می‌بینند، خسته و بی‌انگیزه می‌شوند.

وی می‌افزاید: به نظر می‌رسد فرهنگ برای مسئولان و مدیران چندان اهمیتی ندارد، من با هزار امید و آرزو طرحی را پیشنهاد می‌کردم، این طرح اجرا می‌شد، اما نه به واسطه من. من در رابطه با کتاب‌های درسی حرف‌های بسیاری داشتم، اما مورد توجه قرار نگرفت.

منیژه آرمین نیز می‌گوید: متأسفانه دغدغه فرهنگ نداریم، اگر ما بتوانیم فرهنگ را از سیاست جدا کنیم، به این معنی که فرهنگ تابع جریان‌های سیاسی نباشد، اوضاع بهتر خواهد بود. مشکل امروز ما در حوزه فرهنگ، اقتصاد، اجتماع و … بسیار پیچیده است و عوامل مختلفی هم در این زمینه دخیل هستند، اما باید یک عده افراد صاحب‌نظر در این زمینه تصمیم گیری کرده و به نتایج عملی برسند و متأسفانه اغلب جلسات خروجی مناسبی ندارند.

وی می‌افزاید: این شرایط چه در عرصه فرهنگ و چه هنر، شایسته کشورمان نیست و من انتظار بیشتری داشتم. به نظرم برای حل مسائل فرهنگی باید یک جمع فرهنگی بدون دغدغه‌های سیاسی تصمیم گیری کنند و تصمیم شان بر روی کاغذ نباشد و پشتوانه عملی داشته باشد. متأسفانه یک جریان فرمالیستی از سال‌های قبل بر عرصه ادبیات حاکم شده و بر شعر و داستان و … اثر گذاشته و ضد معناگرایی جانشین معناگرایی شده و امروز ما شاهد نقد نویسندگان نسبت به مسائل پیرامون خود نیستیم.

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی