امروز

چهارشنبه, ۴ اردیبهشت , ۱۳۹۸

  ساعت

۱۳:۳۳ بعد از ظهر

سایز متن   /

سازمان بهداشت جهانی در پژوهشی که اخیراً انجام داده، تخمین می‌زند که بیش از ۳۰۰ میلیون نفر در جهان با افسردگی زندگی می‌کنند. این سازمان می‌گوید این آمار، ۱۸ درصد بیشتر از میانگین آمار سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۵ است. فقدان حمایت اجتماعی از افراد مبتلا به اختلال‌های روانی و ترس از داغ ننگ و برچسب اختلال روانی، موجب می‌شود که تعداد قابل توجهی از این افراد به دنبال درمان آن نباشند.

آمارهای سازمان بهداشت جهانی به طور غریبی نگران کننده هستند. آنها می‌گویند در کشورهایی با مردمی با درآمدهای بالا، تنها ۵۰ درصد از افراد افسرده به دنبال درمان می‌روند و به طور میانگین، تنها ۳ درصد از بودجه‌ی سلامت دولت‌ها به اختلالات روانشناختی اختصاص داده می‌شود (که این آمار در کشورهایی با درآمد پایین، به حدود یک درصد می‌رسد. توجه داشته باشید، یک درصد از بودجه سلامت، نه بودجه کل).

سازمان بهداشت جهانی قرار است جزئیات این پژوهش را در هفتم آوریل (یعنی جمعه ۱۸ فروردین) در روز جهانی بهداشت اعلام نمایند. این حرکت در راستای کمپین جهانی این سازمان درباره‌ی افسردگی است. کمپینی که عنوان بسیار جالبی دارد: «افسردگی: بیا حرف بزنیم».

هدف کمپین این است که از یک سو اطلاع‌رسانی به طور گسترده انجام شود تا به افراد مبتلا کمک شود و از سوی دیگر، از اختلالات روانشناختی اصطلاحاً «استیگمازدایی» شود (داغ ننگ زدایی). چراکه برای خیلی از افراد در جهان (و نیز در کشور ما) صحبت کردن درباره‌ی مسائل روانشناختی که با آن دست به گریبان هستند، سخت است.
در خیلی از کشورها مسائل و اختلالات روانشناختی هنوز به رسمیت شناخته نشده‌اند. هنوز هم خیلی از اطرافیان افراد افسرده فکر می‌کنند که «دست خودش است، اگر بخواهد می‌تواند شاد باشد». بسیاری از افراد افسرده در سرتاسر دنیا «همدلی» دریافت نمی‌کنند که همین موجب می‌شود که منزوی‌تر شوند.
در بعضی خرده‌فرهنگ‌ها (که از قضا در کشور ما خرده‌فرهنگ رایجی است)، افراد افسرده «انرژی منفی» محسوب می‌شوند که باید از آن‌ها دوری کرد. کسی با افسرده‌ها حرف نمی‌زند. در حالی که احتمالاً همه‌ی ما در دوره‌هایی از زندگی تجربه‌ی کوتاه یا بلند مدت افسردگی را داشته‌ایم. افسردگی، سرماخوردگی روان است. یعنی همانقدر که همه‌ی آدم‌ها دچار سرماخوردگی می‌شوند، دچار افسردگی هم می‌شوند.

بیایید درباره‌ی افسردگی حرف بزنیم.

افسردگی علائم نسبتاً مشخصی دارد، خلق پایدار اندوه، کاهش علاقمندی به فعالیت‌هایی که عموماً لذت‌بخش هستند و ناتوانی در انجام فعالیت‌های روزمره که دو هفته یا بیشتر ادامه داشته باشد.

از دیگر علائم افسردگی می‌توان به زودرنجی، گوشه‌گیری، کاهش ارتباط‌های دوستانه یا اجتماعی، افزایش یا کاهش وزن، افزایش یا کاهش میزان خواب، کاهش تمرکز، اشکال در تصمیم‌گیری (یا به طور کلی بی‌تصمیمی)، احساس بی‌ارزشی، احساس گناه، ناامیدی، از دست دادن انگیزه‌های معمول زندگی، نگاه بدبینانه به آینده (همراه با احساس‌های پوچی و بی‌معنایی) و در گاهی اوقات همراه با افکار خودآسیب‌رسان و خودکشی.

ناراحت کننده‌ترین بخش افسردگی این است که ریسک فاکتور بالایی برای خودکشی است که سالانه هزاران نفر را به کام مرگ می‌برد.


چطور از ۶ عارضه مهم افسردگی خارج شویم؟

به گفته کارشناسان این سازمان، افسردگی خطر ابتلا به چندین بیماری و اختلال از جمله اعتیاد به مواد مخدر، اقدام به خودکشی، دیابت و بیماری ‌های قلبی را افزایش می‌ دهد.

افسردگی ممکن است گذرا بوده و یا مدت طولانی زندگی فرد را دچار مشکل کند. با این حال عوامل به نظر کم اهمیت می ‌توانند بر روحیه یک فرد تاثیرهای مخربی بگذارند. در اینجا چند عامل مهم را که می ‌توان با رعایت آنها از دام افسردگی گریخت، معرفی می شود:

دوری از جمع: در افسردگی بالینی، فرد مبتلا بشدت از دیگران دوری می‌ کند. این دوری از جمع به نحوی پاسخی به استرس و درگیری ذهنی است. اگر به این نوع افسردگی مبتلا هستید، سعی کنید به تدریج خود را در اجتماع حاضر کنید. از خانواده و دوستان خود شروع کنید. لیستی از کسانی‌که می‌خواهید با آنها دوباره رابطه برقرار کنید، تهیه کنید و شروع به برنامه ‌ریزی برای ارتباط و فعالیت کنید.

افکار و خیال‌ پردازی بیهوده: شاید این دو، عوامل مهم ابتلا به افسردگی باشند. با این حال تمرکز افراد افسرده غالبا بر روی شکست‌ ها، ناکامی ‌ها و آرزو و خواسته ‌های دور از دسترس است. شکست‌ های ذهنی و افکار بیهوده برای فرد درگیری ذهنی و احساس رنج فراوان به بار می ‌آورد. قبل از آنکه افکار منفی بر شما غلبه کند، خود را از دست آنها خلاص کنید. افکار منفی می ‌توانند باعث ایجاد توهم شده و رویدادهای عادی را برای افراد غیرقابل تحمل کنند. راه حل این است که توجه خود را به سمت انجام فعالیت ‌های مثبت مانند؛ خواندن کتاب، گوش کردن به موسیقی، تماشای فیلم ‌های شاد و حتی کارتون بکشانید.

خود درمانی با مواد اعتیاد‌ آور: روی آوردن به مواد مخدر در مبتلایان به افسردگی شایع است. شاید مصرف این مواد ممکن است استرس و تفکرهای بیهوده را تا مدت کوتاهی دور سازد، اما این احساس زودگذر تاثیرات مخربی بر سیستم عصبی فرد خواهد گذاشت که جبران ناپذیر است. همچنین این مواد می ‌توانند اثر داروهای ضد افسردگی و ضد اضطراب را متوقف کنند و در نهایت به جسم فرد نیز صدمه وارد کنند. به جای گرایش به این مواد، به یک پزشک متخصص مراجعه کنید و در صورت تشخیص افسردگی، آن را با دارو و روش‌ های پیشنهادی و زیر نظر او درمان کنید.

کاهش فعالیت بدنی: انجام فعالیت‌های ورزشی، اثر قدرتمندی بر روی افسردگی دارد. حتی می توان گفت که ضد افسردگی است. چرا که ورزش باعث افزایش ترشح سروتونین و دوپامین می ‌شود. موادی که میزان ترشح آن در افراد افسرده به پایینترین حد خود می‌ رسد. ورزش‌یهایی چون؛ پیاده روی، شنا، پیلاتز،‌ کوهنوردی و …انجام دهید. ورزش ‌های که هم مفرح هستند و هم شما را از دام افسردگی نجات می‌ دهند.

مصرف زیاد شیرینی ها: افراد افسرده معمولا میل به تنقلات و خوراکی‌ های شیرین دارند. خوردن این شیرینی ها در کوتاه مدت حس خوبی به فرد می ‌دهد، اما کمتر از دو ساعت باعث پایین آمدن شدید گلوکز خون می ‌شود. از مصرف زیاد قند و تنقلات شیرین خودداری کنید. بهترین کار اعتدال است. بنابراین به اندازه مصرف کنید و خوردن خود را تحت کنترل خود درآورید.

منفعل بودن: افراد افسرده فکر می‌کنند که حتی انجام کارهای متفاوت و تلاش برای پویایی بیهوده و عبث است. آنها ارتباطات خود را به حداقل می‌ رسانند. عدم فعالیت و ارتباط دام بزرگی است که باعث تشدید افسردگی و در نتیجه منفعل شدن کامل فرد می‌ شود. راه حل این است که منتظر روی دادن وقایع نباشید. خود به شخصه وارد عمل شده و آن وقایع و رویداد‌ها را بوجود آورید. منتظر اتفاقات بد و منفی هم نباشید.

با احترام
عارفه منجم

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

یادداشت ها با نام نویسنده

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی