امروز

دوشنبه, ۲۵ شهریور , ۱۳۹۸

  ساعت

۱۳:۵۸ بعد از ظهر

سایز متن   /

بخشودن : پذیرش مسئولیت 

 

اولین و مهم ترین گام در بخشودن، مسئولیت پذیری برای اتفاقی است که رخ داده است. آیا می پذیریم که این اتفاق بدلیل رفتار خودمان بوده است یا نه؟ اگر واقعاً در این مورد ما دچار اشتباه شده‌ایم مسئولیت آن را بپذیریم و آن را به زبان بیاوریم.

بخشودن در نگاه اول شاید ساده به نظر برسد، اما یکی از پیچیده ترین مسایل مربوط به روابط انسانی هست؛ قطعا شما هم نمونه های فراوانی از قهر و آشتی های تکراری و بی دوام را در ذهن دارید و یا بارها مجبور شده اید دیگری ببخشید. در حالی که هنوز رنجش ناشی از ماجرای پیش آمده را در دل داشتید و همین عاملی شده برای اینکه این آشتی ها دوام نیاورد، شاید هم از دیگری خواستید شما را ببخشد ولی همچنان از رفتارهای غیردوستانه طرف مقابلتان متعجب و دلخور هستید و دلیل این رفتارها را درک نمی کنید.

دقت کنید که فقط پذیرش مسئولیت و یا فقط به زبان آوردن کافی نیست. ما باید هم در درون خود مسئولیت این اشتباه را بپذیریم و هم این مسئولیت‌پذیری را به زبان بیاوریم. تقصیر من بود که این اتفاق افتاد. من اشتباه کردم. قبول دارم که مقصر هستم. اشتباه از من بود.

ما می‌توانیم جمله “تقصیر من بود که این اتفاق افتاد” را با لحنی استفاده و بیان نماییم که احساس واقعی ما را نشان دهد.

 

 

قبول مسئولیت به معنی بخشودن نیست

 

ما باید برای اتفاق افتاده بعد از آن که مسئولیت آن را به عهده گرفتیم عذرخواهی کنیم. گاهی اوقات گمان می‌کنیم همین‌که می‌گوییم تقصیر من بود به معنی عذرخواهی کردن است. اصلاً این‌طور نیست. باید کاملاً واضح عذرخواهی کنیم. بابت این قضیه معذرت می‌خوام. من را ببخش. عذرخواهی می‌کنم.

جملات فوق یا مشابه آن‌ها می‌توانند برای عذرخواهی استفاده شوند. بار دیگر تأکید می‌کنیم که گاهی ما فراموش می‌کنیم که دقیقاً کلمه ببخشید یا معادل آن را به کار ببریم. عذرخواهی اگرچه به‌ تنهایی اصلاً کافی نیست اما شرط لازم است. یادمان باشد ما در حال بیان جملاتی برای عذرخواهی کردن از اشتباهی که مرتکب شده‌ایم هستیم. بنابراین نمی‌توانیم خود عبارت عذرخواهی را از جملاتمان حذف کنیم.

 

ابراز پشیمانی و قبول پیامد

 

قبول مسئولیت و عذرخواهی به‌ تنهایی می‌تواند فرایند معذرت‌خواهی و بخشودن را کامل کند؟ حتما خیر، پس بهتر است آگاه باشیم که طرف مقابل شما از اتفاق افتاده بسیار ناراحت است.

این اتفاق برای او به معنی بی‌ارزشی و بی‌توجهی بوده است. با اتفاق افتاده و اشتباه شما احساس او دچار ضربه شده و شما باید با ابراز پشیمانی این آسیب به احساس او را جبران کنید. این‌که من بابت کاری عذرخواهی کنم اما پشیمان نباشم به معنی این است که احتمال این‌که مجدداً آن کار را انجام دهم وجود دارد.

اگر رابطه برای شما آن‌قدر اهمیت دارد که می‌خواهید این اشتباه کمترین تاثیر را بر روی آن داشته باشد ابراز پشیمانی از آن بسیار مهم است. پس از ابراز پشیمانی باید متذکر شوید که حاضرید بابت این اشتباه پیامدش را بپذیرید. زیرا این رفتار شما موجب آسیب جدی به روان او شده پس پیامدش را بپذیرید.

احتمال دارد طرف مقابل شما بعد از بیان احساس واقعی و اصیل شما، پیامد کارتان را مجددا ارزیابی نماید. معمولا پیشنهاداتی را به شما ارائه می کند که با هم بررسی و موافقت نمایید. بهتر است تمام این مراحل با کمک یک متخصص روانشناس  به نظر من مجازات این ابه سمت و سوی عقلانی سوق داده شود. علت شناسی اتفاق روی داده توسط روانشناس مهم تلقی خواهد شد. شتباه من این است که …ریشه یابی پدیده موجب کاهش تکرار مجدد رویدارد خواهد شد.

 

 

طرف مقابل چگونه برخورد نماید؟

 

در رابطه زمانی که طرف مقابل احساس کند که به قسمت هایی از روانش توهین و تحقیر شده یا عزت نفس اش زیر سوال رفته است. بعد از ابراز احساس واقعی اش و گام های جرات مندی بهتر است پذیرش را فراگیرد. پذیرش به معنای گذشت منفعلانه نیست. قبول واقعیت در مورد رویداد رخ داده، نه فراموش کردن آن و فرستان به بخش ناخودآگاه. نکته مهم کاهش تاثیرات هیجانی آسیب رسان رویداد می باشد. به همین دلیل این فرایند به کمک یک متخصص روانشناس به خوبی پیش خواهد رفت.

 

 

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی