امروز

دوشنبه, ۳۰ دی , ۱۳۹۸

  ساعت

۱۸:۵۳ بعد از ظهر

سایز متن   /

 

  • نگرانی ها و ارتباط آن با دیگر اختلالات روانشناختی

هر چند نگرانی مزمن، انسان را از پای در می آورد، با این حال، بسیاری از مردم گله مندند که در تمام طول عمرشان نگران بوده اند. نگرانی و ترس، شاخصۀ اصلی بیمارانی هستند که از اختلال اضطراب فراگیر Generalized anxiety disorder، اختلال وسواسی-اجباری obsessive- compulsive disorder، هراس اجتماعیSocial phobia، اختلال آسیمگی Panic disorder و افسردگی رنج می برند.

همچنین، به کارگیری تکنیک توقف فکر اثر چندانی ندارد. علاوه بر این چنین مداخلاتی، نه تنها مفید نیستند، بلکه حتی ممکن است با شاخ و برگ دادن به تمرکز بیمار باعث افزایش نگرانی او شوند. نگرانی مؤلفه اصلی تمام اختلالات اضطرابی است و بسیاری از افراد نگران معتقدند که سالهاست دست به گریبان این مساله هستند. مدل های گونانون شناختی-رفتاری بر این واقعیت تاکید می کنند که افراد نگران، حوادث منفی را اغراق آمیز پیش بینی می کنند، اطلاعات نرخ پایه را نادیده می گیرند، توانایی خود را برای مقابله با حوادث ناگوار، دست کم می گیرند، در ذهن خود معیارهای کمال گرایی و تائیدطلبی دارند و نسبت به ابهام و بلاتکلیفی کم طاقتند.

 

یافته های تجربی حاکی از ان است که نگرانی، برانگیختگی فیزیولوزیکی ناشی از احساسات ناخوشایند را بازداری می کند. در نتیجه هم باعث افزایش نهفته افکار نگران ساز و هم بازگشت بعدی نگرانی ها می شود. در واقع، نگرانی نوع اجتناب شناختی است و در حکم تقویت منفی عمل می کند، زیرا در کوتاه مدت باعث فرونشانی هیجانی می شود (ولز و پاپاگئورگیو، ۱۹۹۵؛ یورک، بورکووک، واسی و استرن، ۱۹۸۷).

نگرانی معمولا به صورت کلامی یا انتزاعی بروز می کند. نگرانی، محتوای هیجانی وقایع ناخوشایند را خنثی می کند و مانع خوگیری می شود. نگرانی نمی گذارد مؤلفه هیجانی یا فیزیولوژیکی طرح واره های نگرانی در سیر نگران اندیشی فعال شود و به همین دلیل، نگرانی مانع ایجاد خوگیری می شود (بورکوک و اینز، ۱۹۹۰؛ ولز و پاپاگئورگیو، ۱۹۹۵).

علاوه براین، افراد نگران معتقدند که نگرانی از یک سو، باعث محافظت و آماده سازی آن ها برای جلوگیری از حوادث منفی آینده می شود و از سوی دیگر، معتقدند که نگرانی باعث پیامدهای ناگواری مثل بیماری یا دیوانگی می شود، پس باید نگرانی را کنترل کنند یا آن را کاهش دهند (ولز، ۲۰۰۲). بعضی از نگرانی ها ممکن است به صورت افکار (شنوایی) مثل نگرانم که تا آخر عمرم تنها بمانم و بعضی از نگرانی ها به صورت تصویر ذهنی (تصوری) مثل خودم را در یک آپارتمان خالی در حال گریه کردن می بینم تجربه شوند.

 

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی