امروز

جمعه, ۳ خرداد , ۱۳۹۸

  ساعت

۰۲:۳۲ قبل از ظهر

سایز متن   /

 

  • هاینتس هارتمن : روانشناسان ایگو

هاینتس هارتمن : نظریه اولیه روان تحلیلی در باره انگیزش، سائق های بیولوژیکی را اساس تمام فعالیت های انسانی می دانست (فروید، ۱۹۱۵). ظهور روان شناسی ایگو این نظریه را اصلاح کرد و بعضی از کارکردهای خودمختار ایگو را نیز در برگرفت. اما در این اصل که سائق ها اساس تعارض ها هستند و بر این اساس سازمان روان شناختی را تشکیل می دهند، تغییری ایجاد نشد(فروید، ۱۹۳۶؛ فنیکل، ۱۹۴۵).

بر اساس این دیدگاه یک فانتزی ناهشیار مبتنی بر سائق، که ریشه همه مصالحه ها است. انگیزه زیربنایی تمام سازمان روان شناختی است. و از آن جایی که این فانتزی باعث ایجاد اضطراب می شود باید ناهشیار باقی مانده و تعارض بین فانتزی و دفاع های علیه آن، باعث ایجاد مصالحه ای می شود که روان را سازمان می دهد. روان شناسی ایگوی معاصر، گاهی تحلیل ساختاری معاصر نامیده می شود. روان را محصول مصالحه بین نیروهای متعارض سائق، گناه، اضطراب و دفاع می دانند.

براساس این دیدگاه، نیاز به مدیریت تنشی که به خاطر سائق ها و دقاع های علیه آنها ایجاد شده است، خود انگیزه روابط بین فردی و بهره وری است. اصلاح ایگو اشاره دارد به وجود ابعاد عقلانی و واقعیت محور (reality-oriented) و عامل شخصیت و بخشی از آن هشیار و بخشی ناهشیار است. وظیقه ایگو از دیدگاه فروید، عبارت است از مهار تکانه های بدوی اید و انطباق آن ها با واقعیت بیرونی. می دانیم بر طبق اصل واقعیت و تعدیل مطالبات و خواسته ها و الزامات سوپرایگو، ایگو در خدمت سه عامل و نیرو قرار دارد و آن چه را که می تواند انجام دهد برای هماهنگ سازی خواسته ها و مطالبات و نیازها و فشارهای آن سه مورد می باشد و این سه نیرو، دنیای بیرونی و سوپرایگو و اید هستند (فروید، ۱۹۲۳).

Heinz Hartmann بنیان گذار روانشناسی ایگو

هاینتس هارتمن

از دیدگاه  مدل کلاسیک، شخصیت آدمی به نوعی درگیر تضادها در میدان نبرد است. اصل واقعیت reality principle ، تضاد درونی، تنش درونی و انطباق Adaptation. در مراحل رشد مدام درگیری و کشمکش میان مقتضیات درونی و واقعیت بیرونی در جریان است و این دیدگاه تاکید دارد که نیازهای درونی سهمی اساسی در انگیزش آدمی دارند. همچنین تاکید روانکاوی سنتی بر مکانیزم دفاعی repression که اساسی ترین مکانیزم دفاعی است که آرزوهای ناهمساز ناهشیار(ناآگاه) باقی بمانند و یا به صورت مبدل و تبدیل شده در سطح آگاهی ما پذیرفته شوند. از طرفی بدلیل گرایش ذاتی آرزوها و امیال و سائق هایی که به سطح ناآگاه (ناهشیار) رانده شده اند، تمایل به بازگشت به قلمروی آگاهی دارند و در نتیجه تنش جزء ذاتی و پایدار سیستم روانی باقی می ماند.

  • هانتس هارتمن

هاینتس هارتمن (۱۹۳۹٫۱۹۶۴) Heinz Hartmann بنیان گذار روانشناسی ایگو این دیدگاه را به چالش کشید و بر جنبه های غیردفاعی ایگو تاکید کرد که مورد انتقاد شدید لاکان هم قرار گرفت. هارتمن به جای آن که ایگو را فقط واسطه ای میان مقتضیات اید و دنیای بیرونی بداند آن را خارج از حوزه و حریم تعارض می دانست. در نتیجه این قلمروی عاری از تعارض ایگو رشدی مستقل دارد و مفروضه هارتمن این بود که اگر تاصیرات محیطی نسبتا نامطلوب باشد، با این وجود دستخوش تعارضات درونی نخواهد شد.

هارتمن کارکردهای ایگو را : تفکر، ادراک، زبان، یادگیری، حافظه و برنامه ریزی عقلانی عنوان نمود و تحول این جنبه های شخصیت، تجربه لذت و ارضاء را دگرگون می نماید.

 

از دستاوردهای دیگر روانشناسان ایگو می توان به تمایزگذاری میان دیدگاه فروید در باره ایگو به عنوان ساختار و برداشت جدیدتری از ایگو به منزله نوعی بازنمایی خود اشاره کرد که از سوی کوهات در روانشناسی خود self-psychology بسط و گسترش داده شده است. از ظرفی آنا فروید (۱۹۳۶) نیز بر اهمیت رابطه بین ایگو با دنیای بیرونی و جنبه های بهنجار و انطباقی شخصیت تاکید خاصی داشت. همان طور که می دانیم در نگاه آنافروید مکانیزم های دفاعی فقط پاسخی به مخاطرات و تهدیدات دنیای درون نیست بلکه واکنشی به خطرات دنیای بیرونی نیز می باشد.

 

به طور مثال در مکانیزم دفاعی «همانند سازی با پرخاشگر» Identification with aggressor . ذکر این نکته را بیاد آوریم که مدل آنا فروید کمتر از روانشناسان ایگو به مدل ساختاری التزام داشت و بیشتر بر سودمندی مدل توپوگرافیک فروید تاکید داشت. افراد دیگری مانند «یاکوبسون» (۱۹۶۴) نیز در این راستا نقشی پررنگ داشته است. تلفیق بیشتر روانشناسی ایگو با نظریه های روابط موضوعی در سال های اخیر در اثار و نوشته های افرادی مانند اتو کرنبرگ (۱۹۷۶، ۱۹۸۰)، آرلو (۱۹۹۱)، گیل و هافمن (۱۹۸۲) و سندلر (۱۹۸۷) صورت پذیرفته است.

 

تحقیقات و شواهد بالینی فراوانی نشان داده اند که سرچشمه انگیزه انسان، کاهش تنش نبوده و شاید از همه مهم تر این که، روابط بین فردی را نمی توان تا حد ارضای غریزی تنزل داد. افراد به صورت خودانگیخته به دنبال ارتباط با دیگران هستند، نه اینکه برای کاهش تنش به سمت آنها کشیده شوند. چنین تغییر جهت نظری این سوال را ایجاد می کند که به جای سائق، چه چیزی جایگزین انگیزه انسانی می شود؟

عارفه منجم / با احترام

 


منابع استفاده شده در متن:

  • درآمدی بر روابط موضوعی و روان شناسی خود – مایکل سنت کلر، علیرضا طهماسب (مترجم) – نشر نشر نی
  • کتاب تحقق بخشی خود: درمان روان تحلیلی مبتنی بر رویکرد روابط ابژه اثر فرانک ل. سامرز، سمانه غفوری، محمود دهقانی

 

اشتراک گذاری در فیسبوک اشتراک گذاری در توییتر اشتراک گذاری در گوگل پلاس
برچسب ها:
دیدگاهها

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد

قالب وردپرسدانلود رایگان قالب وردپرسپوسته خبری ایرانیقالب مجله خبریطراحی سایتپوسته وردپرسکلکسیون طراحی